MADE IN BRITAIN

Τo Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138, Αθήνα) και το Βρετανικό Συμβούλιο παρουσιάζουν την έκθεση με τίτλο “Made in Britain”. Στο πλαίσιό της θα παρουσιαστούν στο χώρο του μουσείου 150 έργα από την πλούσια συλλογή σύγχρονης βρετανικής τέχνης του British Council. Η έκθεση καλύπτει τις δεκαετίες 1980-2010 και περιλαμβάνει έργα διεθνούς εμβέλειας καλλιτεχνών, όπως είναι οι Keith Arnatt, Helen Chadwick, Peter Doig, Gilbert & George, Damien Hirst, Sarah Lucas, Mark Titchner, Cornelia Parker και Mark Wallinger. Η επιλογή της χρονικής περιόδου δεν είναι τυχαία, καθώς πρόκειται για ένα διάστημα κατά το οποίο σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές και αναδιαρθρώσεις σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο στη Μεγάλη Βρετανία, οι οποίες καταγράφηκαν και μέσα από την τέχνη. Η έκθεση έχει διάρκεια μέχρι τις 22 Απριλίου και παράλληλα περιλαμβάνει εκπαιδευτικά προγράμματα, διαλέξεις και εκδηλώσεις.

Από το Intellectual Depression των Gilbert & George (1980) μέχρι το Sister Troop του Gary Hume (2009) η έκθεση αφηγείται το πώς η τέχνη χαρτογράφησε και κατέγραψε αυτές τις αλλαγές – ούσα στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών μεταβολών η ίδια. Τα τελευταία τριάντα χρόνια, η σύγχρονη τέχνη έχει αναμφισβήτητα στρέψει το ενδιαφέρον της προς θέματα πιο κοινωνικά που απασχολούν τη βρετανική κοινωνία. Αυτή η μετατόπιση του ενδιαφέροντος σε κοινωνικά ζητήματα μπορεί μερικώς να ερμηνευθεί και από την άφιξη μιας νέας, επιχειρηματικά τολμηρής και φιλόδοξης γενιάς καλλιτεχνών στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οι συγκεκριμένοι καλλιτέχνες είναι γνωστοί συλλογικά με το όνομα ΥΒΑs (Young British Artists) και σε αυτούς ανήκουν ονόματα όπως οι προαναφερθέντες Damien Hirst και Sarah Lucas, αλλά και οι Michael Landy και Jake and Dinos Chapman. Άλλοι παράγοντες όπως η θέσπιση του Turner Prize το 1984 (το πρώτο βραβείο που καθιερώθηκε για νέους σύγχρονους καλλιτέχνες στο Ηνωμένο Βασίλειο) ή το άνοιγμα της Tate Modern το 2000, η κατάργηση του εισιτηρίου στις δημόσιες γκαλερί και μουσεία το 2001, έχουν όλα συμβάλλει στο να φέρουν τη σύγχρονη τέχνη πιο κοντά σε ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό – και μάλιστα συχνά σε ένα κοινό το οποίο δεν έχει καμία προηγούμενη εμπειρία ή γνώση πάνω στις εικαστικές τέχνες.