Mr Style

Μια συνέντευξη με τον Gi Pap για την κομψότητα και άλλα πολλά




Την πρώτη φορά που τον είδα στο Drunk Sinatra μου εντυπώθηκε η εικόνα του: διαπεραστικό βλέμμα πίσω από τον βαρύ σκελετό των γυαλιών του, τατουάζ, παπιγιόν και ένα στιλ που δεν μπορείς να ξεχάσεις εύκολα. Εφτιαχνε τα φώτα στο μαγαζί που έχει ομολογουμένως τον καλύτερο, τον πιο «σοφό» φωτισμό από όλα τα μπαρ της Αθήνας! Γνωριστήκαμε και λίγο καιρό αργότερα του ζήτησα να μου δώσει μια μικρή συνέντευξη έχοντας πριν αποδείξει με τον τρόπο του ότι έχει πολλά κι ενδιαφέροντα να πει για το μεγάλο θέμα του «στιλ».

gipap_05

Στο σπίτι του, στο Παγκράτι, όλα σχεδόν τα αντικείμενα έχουν περάσει από τα χέρια του, είτε για να τα επιδιορθώσει, είτε για να τα κατασκευάσει από το μηδέν. Είχα προσέξει ότι είναι πολύ δημιουργικός από τα παπιγιόν που ράβει μόνος του και τα οποία είναι μοναδικά. Το ίδιο ξεχωριστά είναι, όμως, και τα έπιπλα του -πεντακάθαρου και τακτοποιημένου- χώρου του.

Η ιστορία του Gi Pap έχει μια καταλυτική αρχή: επειδή σε νεαρή ηλικία έβαλε ένα στοίχημα με μια κοπέλα μπήκε σε μοναστήρι της Ναυπάκτου για περίπου τέσσερις μήνες! «Σίγουρα δεν ήμουν ο συνηθισμένος δόκιμος μοναχός» μου εξηγεί βλέποντας την απορία να διαγράφεται φαρδιά πλατιά στο πρόσωπό μου. «Είχα μαζί μου ένα μικρό κασετόφωνο και στο κελί μου άκουγα συνέχεια U2. Οι καλόγεροι ήξεραν πως ήταν θέμα χρόνου να σηκωθώ να φύγω. Πάντως εκεί έμαθα να τρώω φασολάδα και να τελειοποιήσω και την τεχνική της αγιογραφίας που μου αρέσει πολύ».

gipap_04

Ο Gi Pap μαθαίνει από όλους και από όλα. Οταν θέλει να κατακτήσει ένα στόχο, απλά το πολεμάει μέχρι να το καταφέρει. Ωστόσο, αν υπάρχει κάτι που δεν κατάφερε, ήταν να γίνει πολεμικός ανταποκριτής, ένα παιδικό του όνειρο για το οποίο είχε γράψει σε μια σχολική έκθεση. Μπήκε, πάντως, στα νερά της δημοσιογραφίας περνώντας για λίγο από μια σχολή την οποία στη συνέχεια εγκατέλειψε όταν βεβαιώθηκε ότι βασικά δεν του προσέφερε και πολλά. Τον ζήτησαν στον «Ελεύθερο Τύπο» στο πολιτιστικό ρεπορτάζ. «Μου αρέσει περισσότερο το θέατρο από τον κινηματογράφο, με μαγεύει. Παρόλα αυτά, γενικά βαριέμαι εύκολα, οπότε προχώρησα σε διευθυντική θέση περιοδικού, όπου και έμεινα για 12 χρόνια και αυτό όχι επειδή μου άρεσε, αλλά επειδή έχω δύο παιδιά και σκέφτηκα ότι έπρεπε να κάνω υπομονή». Ο καιρός πέρασε, πολλά μεσολάβησαν στη ζωή του και τώρα στο επόμενο επαγγελματικό του βήμα καλείται να συνεισφέρει σε μεγάλο βαθμό με τις γνώσεις και τις απόψεις του στη νέα τηλεοπτική μεσημεριανή εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου.

Επιμένει ωστόσο ότι τo lifestyle δεν τον αφορά πια. Καθόλου. Οι προσωπικές του στιλιστικές επιλογές είναι κομμάτια της προσωπικότητάς του που δεν ακολουθούν κανέναν κανόνα. Γι’ αυτό και πολλές φορές, όπως παραδέχεται, η παρουσία του σοκάρει χωρίς ωστόσο να το επιδιώκει. «Πάντα μου άρεσε να έχω διαφορετικό στιλ, ακόμα και όταν στην Ελλάδα δεν υπήρχε μόδα. Ολα τα περνάω μέσα από τη δημιουργία», μου λέει.

gipap_03

Η αφορμή για να φτιάξει παπιγιόν ήρθε όταν μια μέρα έψαχνε για να αγοράσει ένα στα μαγαζιά του κέντρου. Δεν του άρεσε τίποτα και το ερώτημα γεννήθηκε αμέσως στο μυαλό του: «Γιατί δεν φτιάχνω εγώ ένα μόνος μου;». Διέλυσε ένα κλασικό παπιγιόν, είδε πώς μπορεί να το φτιάξει, αγόρασε το ύφασμα και… voilà! Από τότε με αυτό το χόμπι έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική προσωπική συλλογή, ενώ οι φίλοι του έχουν το προνόμιο να χαίρονται τα ιδιαίτερά του δώρα.

«Οχι, δεν έχουμε στιλ στην Ελλάδα» μου απαντάει όταν τον ρωτάω σχετικά. «Είναι φανερό. Δες το και από τον περιβάλλοντα χώρο μας και δεν μιλάω μόνο για την επέλαση των πολυκατοικιών μετά το 1970. Ακόμα και τα νέα κτίρια, που γίνονται από άτομα που υποτίθεται ότι ξέρουν, είναι τέρατα. Ας μη γελιόμαστε: εμείς δεν είμαστε εκείνοι που έφτιαξαν τους Παρθενώνες! Η Αθήνα έχει ισοπεδωθεί. Οσο για εμάς, δεν φταίει ότι δεν έχουμε χρήματα. Ακόμα και όταν ήμασταν σιχαμένα πλούσιοι δεν είχαμε στιλ. Ημασταν ‘καγκουρο-κυριλέ’! Εδώ δεν κατανοούν τίποτα. Ανάλογα με το ντύσιμο θα σε χαρακτηρίσουν από αδελφή μέχρι τρελό. Δεν θα συμπαθήσω ή θα αντιπαθήσω κάποιον από το στιλ του. Συμπαθώ, ας πούμε τις κοπέλες που προσπαθούν στο ντύσιμό τους ακόμα και αν κάνουν υπερβολές. Οι άντρες δυστυχώς δεν ενημερώνονται για τη μόδα, και μάλιστα όταν παντρεύονται οι γυναίκες τους τους αλλάζουν και τους ντύνουν όπως ντυνόταν ο πατέρας τους. Επιβάλλεται να μην είσαι fashion victim. Εχεις στιλ όταν δεν είσαι στη μόδα. Στιλ είναι να είσαι ντεμοντέ!».

Πριν από καιρό είχε ξεσηκωθεί για να πάει να ζήσει στις ΗΠΑ. «Οχι για λίγο καιρό, αλλά για πάντα», μου τονίζει. Τι έγινε λοιπόν; «Είχα τη μεγάλη ατυχία να μπλέξω εκεί με Ελληνες που ήδη ζούσαν στην Αμερική, και πίστεψέ με είναι κάτι που δεν θέλεις να σου συμβεί. Αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύουν πολλοί, δεν είναι φιλικοί προς εμάς που γεννηθήκαμε στην Ελλάδα. Αναφέρονται σε εμάς ως ‘εσείς οι Ελληνες οι τριτοκοσμικοί’, ενώ η ιδέα που έχουν συνοψίζεται στο ‘σας έχουμε με πέντε δολάρια την ώρα αν θέλουμε’. Οι ίδιοι ωστόσο είναι περισσότερο Ελληνες από εμάς μόνο όταν πρόκειται για τη Θεοδωρίδου ή τον Παντελίδη. Εμεινα μόνο τέσσερις μήνες και γύρισα. Οι συγκυρίες δεν ήταν καλές».

Είναι παιδί της Ευρώπης. Τώρα που το σκέφτεται, αν θα ζούσε κάπου αλλού θα ήταν στο Τόκιο ή στην ανατολική πλευρά του Βερολίνου. «Παλαιότερα μου άρεσε το Λονδίνο, αλλά το Βερολίνο με μαγεύει, έχει μια ωραία, ‘χαλασμένη’ καλλιτεχνική μυρωδιά», μου εξηγεί καθώς με ξαναγεί στον χώρο του. Κάθε γωνιά αναβλύζει δημιουργικότητα, ιδέες, χιούμορ. Οπως ακριβώς και ο συνομιλητής μου, ο κομψότατος κύριος Gi Pap.



Διαβάστε το τελευταίο τεύχος

Metropolis Ιούλιος 2016

M appΣελίδα του app →

m.app
  • Κατεβάστε το app
  • App Store
  • Google Play
  • Windows Phone Store

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε όλα τα τελευταία άρθρα