ΓΙΟΡΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ

Σας το έγραφα και επιμένω να σας το γράφω ότι ο Ολυμπιακός παραμένει πρώτο φαβορί για τον τίτλο, όχι επειδή έχει τους καλύτερους παίκτες, αλλά επειδή έχει τους περισσότερους παίκτες. Διαβάζω μάλιστα δεξιά κι αριστερά ότι ακριβώς την ίδια άποψη με μένα εκφράζει και ο αμυντικός του Λεβαδειακού Γιάννης Αλεξίου. Κι όταν μιλάει ένας Αλεξίου, τι να τραγουδήσουμε οι υπόλοιποι;

Ως την ώρα λοιπόν που θα γιάνει το γόνυ του Λέτο (ή το πορτοφόλι του, whatever comes first), η αγωνία των φιλάθλων του Παναθηναϊκού θα κορυφώνεται. Μαζί της θα αγγίζει νέα ύψη και η γκρίνια, καθότι είναι γνωστό ότι αυτές οι δύο πάνε μαζί.

Ας αφήσω όμως τους ανησυχούντες στην ανησυχία τους και ας πιάσω ένα ανεκδοτάκι από την αυτοβιογραφία του Ντίτμαρ Χάμαν. Είχε πάει ένα ταξίδι ο παιχταράς το καλοκαίρι του 2008 στην Ταϋλάνδη κι έπεσε πάνω στον Σβεν Γκόραν Ερικσον. Ηταν 10 το πρωί. Τον πλησίασε, λοιπόν, ο προπονητής με μια φιάλη σαμπάνια και δυο ποτήρια. «Τι γιορτάζουμε;» τον ρώτησε ο Χάμαν. «Τη ζωή γιορτάζουμε, τη ζωή», απάντησε θριαμβευτικά ο Ερικσον, προσθέτοντας: «Μ’ αρέσει αυτό το μέρος, Ντίτμαρ. Θα δουλέψω καμιά πεντάρα χρόνια ακόμα κι ύστερα θα έρθω εδώ να ζήσω με δυο γυναίκες. Ναι, μου χρειάζονται δυο όμορφες γυναίκες πλάι μου!»