Ζώντας στο κέντρο της Αθήνας δεν μπορείς παρά να παρατηρήσεις πως χτυπά η καρδιά της Ελλάδας σε αυτές τις δύσκολες για όλο το έθνος στιγμές.

Οσοι από εμάς τους Αθηναίους δεν έχουμε ένα σπίτι ή έστω ένα συγγενή στην επαρχία νιώθουμε σαν εγκλωβισμένα ποντίκια στα αμπάρια του Τιτανικού. 

Η αίσθηση μίας ακόμα απώλειας, όπως του Θόδωρου Αγγελόπουλου, είναι αβάσταχτη σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται μόνιμα πλέον από Απώλεια.

Κοιτάζοντας το νεογέννητο 2012, αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να εξελιχτεί σε «μωρό της Ρόζμαρι»...

Ο Νικήτας Καραγιάννης δηλώνει απογοητευμένος από την Αθήνα της κρίσης.

Ποιος είναι ο αντίκτυπος της κρίσης στις εκδιδόμενες γυναίκες;

Γωνία Βουκουρεστίου και Σόλωνος, μεσημέρι Τρίτης. Το συνάχι με έχει κάνει κουρέλι, καθώς και όσα με οδήγησαν σε αυτό τις προηγούμενες μέρες. Σκύλα ζωή ή σκυλίσια ζωή;