Το τραγούδι του μικροαστού

Το μυθιστόρημα «Μάρτυς μου ο Θεός» (εκδ. Κίχλη) του Μάκη Τσίτα έχει ως ήρωα/αφηγητή τον Χρυσοβαλάντη. Μια φιγούρα γνωστή και λίγο άγνωστη σε όλους μας. Ενας 50άρης λιθογράφος, γιος στρατιωτικού που ακόμα μένει με τους γονείς του και τις δύο του αδερφές. Απολυμένος, χρωστάει της Μιχαλούς, βολτάρει σαν την άδικη κατάρα από δω και από κει ψάχνοντας να βρει καμιά δουλειά στον χώρο που αγαπάει: το βιβλίο. Ο «Εξαποδώ», το πρώην αφεντικό του, τον πέταξε σαν στυμμένη λεμονόκουπα – και εκείνος ντρέπεται να τον κερνάνε καφέ κάτι γνωστοί του. Ο ήρωας τραβάει, την εποχή του «ΑΘΗΝΑ 2004», τα δεινά που οι περισσότεροι Ελληνες θα βίωναν λίγα χρόνια αργότερα. Αυτά σε πρώτο πλάνο.

Σε δεύτερο πλάνο και καθώς μονολογεί και καταθέτει την ψυχή του σε αυτή την εξομολόγηση, μας αποκαλύπτεται. Συμπαθής (;) μέσα στα άπειρα αντιπαθητικά κομμάτια του παζλ που τον συνθέτουν. Είναι θρησκόληπτος και παράλληλα -προς μεγάλη έκπληξη και αντίθεση- αυτό που στην καθομιλουμένη λέμε «μπουρδελιάρης». Παχύσαρκος και βουλιμικός. Εχει συχνά ψευδαισθήσεις μεγαλείου, σκαρώνει σαχλά στιχάκια, είναι και ρατσιστής. Τον ταλαιπωρεί η υγεία του, αλλά πάνω από όλα τον ταλαιπωρούν οι γυναίκες – που του τρώνε τα λεφτά. Οι διάφορες Ευμορφίες αυτού του κόσμου είναι η νέμεσίς του. Αλλά αυτός βάζει την οικογένειά του πάνω από όλα. Κούνια που τον κούναγε, όπως θα μάθει ο αναγνώστης.

Το τρίτο πλάνο είναι και το σημαντικότερο: Αφού ο αφηγητής εξιστορήσει όλα τα ευτράπελα της ζωής του με τη γλυκύτητα/αφέλεια παλιάς ελληνικής ταινίας, αρχίζει να βγάζει την αλήθεια του στον αφρό. Να την εξορύσσει μέσα από όλες τις κρυφές παθογένειες του greek dream. Και το πώς οι συνθήκες της ζωής αυτού του τυπικού μικροαστού, που όλοι έχουμε λίγο από εκείνον μέσα μας δυστυχώς, τον «κατάντησαν έπιπλο σπασμένο».

O Τσίτας, στο πρώτο μυθιστόρημά του, πετυχαίνει κάτι αξιοπρόσεχτο. Συγκινεί χωρίς να εκβιάζει, έχοντας για όπλα το χιούμορ και τη στρωτή-επινοητική-απολαυστική γλώσσα του, μέσα από την οποία καταφέρνει να δημιουργήσει έναν σύγχρονο εμβληματικό χαρακτήρα. Κοιτώντας στο ειδικό και φαινομενικά τετριμμένο του Ελληνα μικροαστού μιλάει και λέει αλήθειες για το γενικό του ελληνικού (και ίσως πανανθρώπινου) γίγνεσθαι.

Βιογραφικά στοιχεία:
Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά. Σπούδασε δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο. Από το 1994 ζει μόνιμα στην Αθήνα και εργάζεται στον χώρο των εκδόσεων. Ηταν αρχισυντάκτης του περιοδικού «Περίπλους» (1994-2005) και συνεκδότης του περιοδικού “Index” (2006-2011). Σήμερα διευθύνει το ηλεκτρονικό περιοδικό για το βιβλίο και τον πολιτισμό diastixo.gr.

Κείμενά του (διηγήματα, θεατρικά, ποιήματα) συμπεριλήφθηκαν σε ανθολογίες και δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τα μονόπρακτά του «Στην πλατεία» και «Η τηλεόραση» παίχτηκαν στο Θέατρο των Καιρών σε σκηνοθεσία Ερσης Βασιλικιώτη. Διηγήματά του μεταφράστηκαν στα γερμανικά, στα ισπανικά, στα αγγλικά, στα εβραϊκά, στα σουηδικά και στα φινλανδικά.

Το 1996 εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων του για ενηλίκους «Πάτυ εκ του Πετρούλα» (υποψήφιο για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού «Διαβάζω»), που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά και στο Ισραήλ. To 2013 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα «Μάρτυς μου ο Θεός» από τις εκδόσεις Κίχλη. Επίσης, έχει γράψει 13 βιβλία για παιδιά.

Info:
Μάρτυς μου ο Θεός: Μυθιστόρημα / Μάκης Τσίτας
επιμέλεια σειράς Γιώτα Κριτσέλη
Αθήνα: Κίχλη, 2013 – 269 σελ.



Διαβάστε το τελευταίο τεύχος

Metropolis Ιούλιος 2016

M appΣελίδα του app →

m.app
  • Κατεβάστε το app
  • App Store
  • Google Play
  • Windows Phone Store

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε όλα τα τελευταία άρθρα