«Από εδώ αρχίζει σίγουρα το πιο ζωντανό, αλλά και το πλέον αντιφατικό και συναρπαστικό κομμάτι της πρωτεύουσας», γράφει ο Πέτρος Μάρκαρης για την οδό Πειραιώς στο βιβλίο του «Η Αθήνα της μιας διαδρομής». Και πώς θα μπορούσαμε να διαφωνήσουμε μαζί του, όταν μέσα σε μερικά μέτρα συναντάμε τον Αρχαιολογικό Χώρο του Κεραμεικού, το καφέ-μπαρ-πολιτιστικό χώρο Bios, την «Τεχνόπολις» και το Μουσείο Μπενάκη; «Η οδός Πειραιώς», συνεχίζει ο συγγραφέας, «είναι η κεντρική αρτηρία που ενώνει την Αθήνα με τον Πειραιά. Το σχέδιο ήταν να γίνει η κεντρική λεωφόρος της Αθήνας, γιατί ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε να γίνουν τα ανάκτορα στην Ομόνοια. Η μετατόπιση των ανακτόρων από τον βασιλιά Οθωνα στο Σύνταγμα (στη σημερινή Βουλή των Ελλήνων) άλλαξαν το σχεδιασμό και μετέτρεψαν την οδό Πειραιώς σε μια άτυπη βιομηχανική ζώνη». Μια απόφαση που μας έδωσε -μεταξύ άλλων- τα κτίρια της Σχολής Καλών Τεχνών (πρώην υφαντήρια Σικιαρίδη) και της Πειραιώς 260 (πρώην εργοστάσιο Τσαούσογλου).

Από όπου και αν την πιάσεις, η οδός Πειραιώς κουβαλάει μαζί της την ιστορία της πρωτεύουσας. Συνδέει το λιμάνι του Πειραιά με την Ομόνοια και στα 10 χιλιόμετρά της συναντά κανείς από -τα σήματα κατατεθέν της εποχής μας- τυροπιτάδικα και άδειες αντιπροσωπείες αυτοκινήτων μέχρι ορισμένους από τους σημαντικότερους χώρους πολιτισμού της πόλης. Δεν ήταν βέβαια πάντα έτσι. Οπως γράφει στη συνέχεια του βιβλίου του ο Πέτρος Μάρκαρης, «η Πειραιώς έχει υποβληθεί, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, σε μια από τις πιο εντυπωσιακές αναπλάσεις περιοχής που γνώρισε ποτέ η Αθήνα και έχει μεταβληθεί σε μια περιοχή τέχνης και πολιτισμού. Η αρχή έγινε με το ιστορικό ‘Γκάζι’. Το 1984 η μονάδα έκλεισε λόγω υπερβολικού κόστους παραγωγής του φωταερίου, αλλά κυρίως λόγω της υψηλής ρύπανσης που προξενούσε στο κέντρο της Αθήνας και στην Ακρόπολη. Στη θέση της δημιουργήθηκε η «Τεχνόπολις», ένας τεράστιος χώρος που στεγάζει τον ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου Αθηναίων, αλλά και μια σειρά από χώρους για εκθέσεις κι εκδηλώσεις. Στη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου, κοντά στην Ιερά Οδό έχει εγκατασταθεί εδώ και λίγο καιρό η καινούργια Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Λίγα τετράγωνα πιο κάτω λειτουργεί το καινούργιο Μουσείο Μπενάκη, που είναι ένα από τα ωραιότερα μουσεία της Αθήνας και ως αρχιτεκτόνημα, ενώ προσφέρει πλούσιο πρόγραμμα παράλληλων εκδηλώσεων, κυρίως από τον χώρο της ποίησης και της λογοτεχνίας. Ο επόμενος σταθμός είναι οι δύο χώροι του Φεστιβάλ Αθηνών που φιλοξενούν παραστάσεις κάθε καλοκαίρι. Αν συνεχίσει κανείς, θα πέσει πάνω στη Σχολή Καλών Τεχνών. Αυτό το πολιτισμικό τοπίο επεκτείνεται προς τη συνοικία του Ψυρή, τον Κεραμεικό και το Μεταξουργείο».

Συγκεντρώσαμε λοιπόν τα σημαντικότερα σημεία πάνω ή δίπλα στην οδό Πειραιώς και σου τα παρουσιάζουμε. Ετσι, την επόμενη φορά που θα κατέβεις στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για μία παράσταση ή στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας για μία προβολή, θυμήσου ότι οι επιλογές τριγύρω είναι ανεξάντλητες.

Bios

bios

Στο νούμερο 84 της Πειραιώς βρίσκεται το Bios, «ένα κέντρο συνάντησης για τις τέχνες και τα μέσα του σήμερα» όπως υποστηρίζουν οι δημιουργοί του. Αν έχεις περάσει μια βόλτα από τον πολυχώρο, σίγουρα θα έχεις ξεχωρίσει την ταράτσα του με την υπέροχη θέα τους καλοκαιρινούς μήνες και κάποιο από τα θεατρικά events του τον υπόλοιπο χρόνο. Κατά τα άλλα, περιλαμβάνει δύο χώρους για live συναυλίες, τέσσερα μπαρ, χώρους για θεατρικές παραστάσεις και περφόρμανς, χώρους για πρόβες, δημιουργικό γραφείο, αίθουσα προβολών και χώρο εικαστικών εγκαταστάσεων. Σε περίπτωση τώρα που θα βρεθείς εδώ μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, μην παραλείψεις να δοκιμάσεις το παποτό: παγωμένο ποτό σε ξυλάκι, σαν να τρως παγωτό με αλκοόλ.

Δημοτική Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων

dimotiki-pinakothiki

Κατεβαίνοντας την Πειραιώς από την Ομόνοια προς τον Πειραιά, στο ύψος της πλατείας Κουμουνδούρου, υπάρχει ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίρια της πόλης. Εργο του αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκου, η παλιά Δημοτική Πινακοθήκη περατώθηκε το 1874 και λειτούργησε μέχρι το 1977 ως βρεφοκομείο. Ενα τυπικό δείγμα της νεοκλασικής αντίληψης που επικράτησε στη δημόσια και αστική αρχιτεκτονική από την ίδρυση του ελληνικού κράτους έως τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα μας. Σήμερα η Δημοτική Πινακοθήκη -που λειτουργεί μόνο όταν υπάρχει έκθεση- απαριθμεί 2.936 καλλιτεχνικά έργα, τα περισσότερα από τα οποία αποκτήθηκαν κατά τη δεκαετία 1930-1940. Το σύνολο σχεδόν των σημαντικότερων Ελλήνων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα αντιπροσωπεύονται με σημαντικά έργα τους στη συλλογή της Πινακοθήκης. Η συλλογή επίσης διαθέτει αξιόλογα έργα χαρακτικής των μεγάλων δασκάλων, αλλά και των συνεχιστών τους σήμερα. Στο κτίριο της Πλατείας Κουμουνδούρου λειτουργούν διοικητικές και λοιπές υπηρεσίες (εργαστήριο συντήρησης κλπ.) της Πινακοθήκης και αναμένονται να περαιωθούν οι εργασίες αποκατάστασης για να επαναλειτουργήσει και ως εκθεσιακός χώρος.

Ταινιοθήκη της Ελλάδας

lais

Στη γωνία της Ιερά Οδού με τη Μεγάλου Αλεξάνδρου, μόλις λίγα μέτρα μέσα από την Πειραιώς βρίσκεται από το 2009 η νέα στέγη της Ταινιοθήκης της Ελλάδας. Το διατηρητέο κτήριο που φιλοξενούσε τον θερινό κινηματογράφο “Λαΐς” από το 1948 έως το 1975 συνδυάζει τα χαρακτηριστικά μιας απλοποιημένης βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στο ισόγειο και στοιχεία λαϊκού εκλεκτικισμού στον θερινό κινηματογράφο. Η Ταινιοθήκη διαθέτει κλειστούς χώρους 1.785 τ.μ. περίπου κατανημημένους σε δύο επίπεδα στους οποίους υπάρχουν δύο αίθουσες προβολών 200 και 60 θέσεων καθώς και 700 τ.μ. στο δώμα για τη λειτουργία του υπαίρθιου κινηματογράφου 250 θέσεων.

Αρχαιολογικός Χώρος Κεραμεικού

kerameikos

Στο ύψος της Ιεράς Οδού, στο αριστερό μας χέρι, βρίσκεται ένας από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας, αυτός του Κεραμεικού. Κομμάτι του αρχαίου αττικού δήμου των Κεραμέων, πήρε το όνομά του από τους αγγειοπλάστες και αγγειογράφους που εργάζονταν στην περιοχή εκμεταλλευόμενοι τα αργιλώδη εδάφη που περιβάλλουν τον μικροσκοπικό ποταμό Ηριδανό. Επειδή μάλιστα η παραποτάμια περιοχή του Κεραμεικού πλημμύριζε συνεχώς και δεν ευνοούσε την κατοίκηση, άρχισε να χρησιμοποιείται και ως χώρος ταφής και σταδιακά έγινε το σημαντικότερο νεκροταφείο της αρχαίας Αθήνας.

Μουσείο Μπενάκη

benaki

Λίγο πριν φτάσεις στην Πέτρου Ράλλη, στο δεξί σου χέρι, στον αριθμό 138 βρίσκεται το Πολιτιστικό Κέντρο του Μουσείου Μπενάκη. Το κτίριο καταλαμβάνει έκταση 8.200 τετ.μ. με υπόγειους χώρους 2.800 τετ.μ. και εσωτερικό αίθριο 850 τετ.μ. Οι εκθεσιακοί χώροι καλύπτουν επιφάνεια 3.000 τετ.μ., ενώ το αμφιθέατρο είναι χωρητικότητας 300 ατόμων. Οι γενικές αρχές σχεδιασμού βασίζονται στην ιδέα ενός εσωστρεφούς κτιρίου με ανοίγματα προς το κεντρικό αίθριο. Αυτό το αίθριο είναι που διαφοροποιεί τόσο πολύ αυτό το Μουσείο από τα υπόλοιπα, μια και του δίνει τη δυνατότητα να φιλοξενεί υπαίθριες εκθέσεις, μουσικές εκδηλώσεις, αλλά και παραστάσεις. Aλλωστε η όλη λογική της αρχιτεκτονικής οργάνωσης και του ύφους του κτiρίου στοχεύει στη δημιουργία ενός χώρου που δεν εξαντλείται σε μια απλή σύντομη επίσκεψη, αλλά λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, προσφέροντας στο κοινό άνετες συνθήκες παραμονής και συμμετοχής σε εναλλακτικές εκδηλώσεις.

Τεχνόπολις

texnopolis

Γνωρίζεις τον χώρο της «Τεχνόπολις» από τις συναυλίες και τα events που γίνονται εκεί όλο τον χρόνο. Αυτό που ίσως δεν γνώριζες είναι ότι ο χώρος του παλιού Αεριοφυλακίου έχει μετατραπεί εδώ και λίγο καιρό σε συνεργατικό χώρο με στόχο να βοηθήσει τις νέες επιχειρήσεις. Στο InnovAthens, όπως ονομάζεται, συνεργάζονται έξι σύνδεσμοι καινοτόμων επιχειρήσεων που απαριθμούν πάνω από 320 μέλη και μονάδες καινοτομίας πανεπιστημίων. «Θέλουμε να παρέχουμε στους νέους της πόλης», λέει ο Κώστας Μπιτζάνης, διευθυντής της «Τεχνόπολις», «τη δυνατότητα να πληροφορηθούν για ό,τι συμβαίνει γύρω από την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία στην Αθήνα και να μετατραπούμε σε έναν Κόμβο που θα δικτυώσει φορείς και νέους ανθρώπους».

Σταθμός Ρουφ

stathmos-rouf

Τι σχέση έχουν οι καθαρές παραλίες και οι ήρεμες ταβέρνες με την Πειραιώς; Μεγάλη, αν σκεφτείς πως με αφετηρία το Ρουφ μπορείς να δραπετεύσεις από την Αθήνα με προορισμό είτε το Κιάτο είτε τη Χαλκίδα. Περνώντας κάθετα την Πέτρου Ράλλη, στο ύψος του Αθλητικού Κέντρου Ρουφ του Δήμου Αθηναίων, θα δεις στο δεξί σου χέρι την πινακίδα με το σήμα του Προαστιακού Σιδηρόδρομου. Από τη στιγμή που θα το αποφασίσεις, μπορείς σε μία ώρα και 34 λεπτά να βρίσκεσαι στη Χαλκίδα, ενώ με ανταπόκριση στις Αχαρνές θα χρειαστείς μία ώρα και 27 λεπτά για να αποβιβαστείς στο Κιάτο. Το εισιτήριο μετ’ επιστροφής στην πρώτη περίπτωση κοστίζει 10,40 ευρώ και στη δεύτερη φθάνει τα 18 ευρώ.

Τρένο στο Ρουφ

treno_rouf

Ενας από τους πρώτους μη συμβατικούς χώρους στην Αθήνα που ξεκίνησαν να φιλοξενούν θεατρικές παραστάσεις είναι το Τρένο στο Ρουφ. Αποτελείται από εννέα ανακαινισμένα παλαιά βαγόνια -μεταξύ των οποίων ένα αυθεντικό Wagon Restaurant του Orient Express, κατασκευής 1924, και μια διατηρητέα ατμομηχανή τύπου Μπρέντα του 1947- που λειτουργούν ως θεατρική σκηνή, μουσική σκηνή, εστιατόριο, φουαγιέ, μπαρ, καμαρίνια και βοηθητικοί χώροι. Για να το βρεις θα χρειαστεί να απομακρυνθείς λίγο από την Πειραιώς, ειδικά αν βρίσκεσαι με αυτοκίνητο. Συγκεκριμένα στη διασταύρωση με τη Χαμοστέρνας στρίβεις δεξιά, περνάς πάνω από τις γραμμές του τρένου και στο πρώτο φανάρι που συναντάς είναι οι μπάρες του Σιδηροδρομικού Σταθμού του Ρουφ και το θέατρo.

Ιστορικό Αρχείο ΠΙΟΠ

arxeio_piop_01

Περνώντας κάθετα τη Χαμοστέρνας και στρίβοντας δεξιά στον Ταύρο, συναντάμε στα 500 μέτρα το Ιστορικό Αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς. Σε ένα ανακατασκευασμένο βιομηχανικό κτίριο, το οποίο δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ’50 για να στεγάσει τη χυμοποιία «Κρόνος», βρίσκεται πλέον το ιστορικό αρχείο της Τράπεζας Πειραιώς, καθώς και των τραπεζών τις οποίες σταδιακά απορρόφησε. «Από την αξιοποίηση του αρχείου», εξηγούν οι άνθρωποι του ΠΙΟΠ, «μπορούν να ερευνηθούν βασικοί θεσμοί και δομές της ελληνικής οικονομίας, η αγροτική και βιομηχανική πολιτική της χώρας επί δεκαετίες, σημαντικές πτυχές του τραπεζικού της συστήματος, η αποκατάσταση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής και το αγροτικό συνεταιριστικό κίνημα, η ξένη βοήθεια που δέχθηκε μεταπολεμικώς η χώρα και η διαχείριση της».

Εθνική Λυρική Σκηνή

liriki

Λίγα μέτρα μέσα από την Πειραιώς, στην οδό Αρχιμήδους, βρίσκεται ο χώρος προβών και δοκιμών της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Από το 2008 περίπου όλη η προετοιμασία για τις παραστάσεις γίνεται σε αυτό το κτίριο. Οι πρόβες της ορχήστρας, των ηθοποιών του μπαλέτου, αλλά και οι δραστηριότητες της σχολής χορού και της χορωδίας γίνονται στην Καλλιθέα και μόνο όταν όλα βρίσκονται στην τελική ευθεία μεταφέρονται στο Θέατρο Ολύμπια στην Ακαδημίας. Κάθε μεσημέρι το στενό γεμίζει μελωδίες, μια και κάνει πρόβες η ορχήστρα και όταν έρχεται η ώρα για διάλειμμα πραγματικά κλείνει η Αρχιμήδους από τον κόσμο. Εκτός από τις δοκιμές στο ισόγειο του χώρου, στο κτίριο στεγάζεται η μουσική βιβλιοθήκη και το ιστορικό αρχείο της Λυρικής Σκηνής, ενώ στον ίδιο χώρο κατασκευάζονται τα κοστούμια και τα καπέλα κάθε παράστασης.

Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

kakogianni_01

Αμέσως μόλις περάσεις τη Χαμοστέρνας στον αριθμό 206 της Πειραιώς δεσπόζει το «σπίτι» ενός από τους σημαντικότερους Ελληνες σκηνοθέτες. Το Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης είναι η υλοποίηση της επιθυμίας του ίδιου να δημιουργήσει έναν φορέα πολιτισμού που θα διαθέτει σύγχρονα μέσα, καινοτόμες ιδέες, αλλά και καλλιτεχνική άποψη αντιπροσωπευτική της σχέσης του ίδιου με την τέχνη. Το κτίριο συνολικού εμβαδού 6.810 τετ.μ. αποτελεί τη στέγη του Ιδρύματος και μέχρι σήμερα έχει δώσει το καλλιτεχνικό του στίγμα στην πόλη με θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, αλλά και εκθέσεις. Κάθε χρόνο το Ιδρυμα δημιουργεί ένα φιλόδοξο πρόγραμμα δραστηριοτήτων αντάξιο της εμπειρίας και του καλλιτεχνικού διαμετρήματος του ιδρυτή του, εγκαινιάζοντας συνεργασίες με γνωστά ιδρύματα και πολιτιστικούς φορείς της χώρας και του εξωτερικού, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας έγκυρα εκπαιδευτικά προγράμματα, σεμινάρια, workshops και εισάγοντας νέους θεσμούς που υποστηρίζουν τις νέες και τους νέους δημιουργούς. Στον προαύλιο χώρο του κτιρίου βρίσκεται και το μνήμα του ιδρυτή του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2011.

Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών

askt

Ακριβώς δίπλα από τον Ελληνικό Κόσμο, στον αριθμό 256 στεγάζεται η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Το κτήριο, πρώην Αγγλοελληνική Εριουργία, αγοράστηκε το 1992 από την Εμπορική Τράπεζα όταν υπουργός Πολιτισμού ήταν ο Γιώργος Σουφλιάς και πρύτανης ο Νίκος Κεσσανλής. Ενα κτήριο μεγάλης εκτάσεως και κοντά στην παραδοσιακή έδρα της Σχολής επί της Πατησίων, όπου πια υπάρχουν μόνο οι διοικητικές υπηρεσίες. Ανάμεσα στα κτήρια δεσπόζει ο εργοστασιακός χώρος, ο οποίος μετατράπηκε σε εκθεσιακός και ονομάστηκε Εργοστάσιο ενώ από το 2006 προστέθηκε σε αυτό και το όνομα οτυ Νίκου Κεσσανλή. Σήμερα στο κτήριο στεγάζονται όλα τα εργαστήρια ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής, το εργαστήρια των συμπληρωματικών υποχρεωτικώτης σχολής, η αίθουσα των θεωρητικών μαθημάτων και προβολών, η Βιβλιοθήκη, ο εκθεσιακός χώρος, η αίθουσα θεάτρου και κινηματογράφου καθώς και όλες οι αίθουσες διδασκαλίας.

Ελληνικός Κόσμος

elinikos-kosmos

Το Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού «Ελληνικός Κόσμος» βρίσκεται στην οδό Πειραιώς από το 1998, στη θέση του παλιού εργοστασίου της ΒΙΟΣΩΛ που μεταφέρθηκε στο σημείο το 1940. Το 1997 το Ιδρυμα αγοράζει το παλιό εργοστάσιο και το μετατρέπει σε χώρο ιστορίας και πολιτισμού, όπου οι επισκέπτες βιώνουν την ελληνική ιστορία μέσω εξελιγμένων τεχνολογιών. Από τα 16 στρέμματα που αρχικά καταλάμβανε το Κέντρο σήμερα έχει φτάσει στα 60 και έχει μετατραπεί σε ένα πολιτιστικό πάρκο με ιδιαίτερη έμφαση στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Η ανάπτυξη του «Ελληνικού Κόσμου» οδήγησε το 2006 στη λειτουργία του «Θόλου» του νέου ημισφαιρικού θεάτρου Εικονικής Πραγματικότητας και το 2008 στο «Θέατρον», το οποίο στεγάζει σύγχρονες καλλιτεχνικές δράσεις.

Πειραιώς 260

peiraios-260_01

Ο χώρος που παλαιότερα ήταν γεμάτος ξύλα, σχέδια και έπιπλα γραφείου, το παλιό εργοστάσιο Τσαούσογλου είναι τα τελευταία καλοκαίρια το πιο ζωντανό σημείο της πόλης. Από τότε που η Εθνική Τράπεζα -στην οποία ανήκει πια ο χώρος- τον παραχώρησε στο Φεστιβάλ Αθηνών, το τυπικό δείγμα βιομηχανικές αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του ’70 φιλοξενεί τις πιο σύγχρονες θεατρικές παραστάσεις, τα πιο αμφιλεγόμενα σχήματα. Τα τέσσερα πολύ μεγάλα κτίρια, που έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα από το Υπουργείο Πολιτισμού, γεμίζουν μουσική, φωνές, κοστούμια και πρωτότυπες εγκαταστάσεις για τις ανάγκες της τέχνης του σήμερα και του αύριο. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Πολιτισμού Κώστα Τασούλα, όλες οι υπηρεσίες του υπουργείου θα μεταφερθούν στην Πειραιώς 260, καθώς το ΥΠΠΟ έχει έρθει σε συμφωνία για την απόκτηση του χώρου.

Σχολείον

sxoleion_02

Στον αριθμό 52 της οδού Πειραιώς, στην περιοχή του Μοσχάτου βρίσκεται το τελευταίο πολιτιστικό σημείο της διαδρομής. Το για πολλά χρόνια κλειστό «Σχολείον» της Ειρήνης Παππά ξανανοίγει τις πύλες του αυτές τις μέρες με την παρουσίαση της παράστασης “Fantastico”, η οποία σφραγίζει την παραχώρησή του στο Εθνικό Θέατρο. Η νέα θερινή σκηνή του Εθνικού, όπως αποκάλεσε το χώρο ο Σωτήρης Χατζάκης στην παρουσίαση που έγινε πριν από λίγες ημέρες θα λειτουργεί κανονικά και τη χειμερινή σεζόν και πρόκειται να μεταφερθεί εκεί ένα μέρος της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Στον χώρο ακόμα θα φιλοξενούνται όλες οι διεθνείς συνεργασίες του θεάτρου και θα δημιουργηθεί ένα τμήμα νέων δημιουργών, ενώ το καλοκαίρι του 2015 θα πραγματοποιηθεί το πρώτο φεστιβάλ. Φυσικά η παρουσία της Ειρήνης Παππά και του έργου της θα είναι ισχυρή, καθώς θα υπάρχει στο Σχολείο έκθεση που θα λειτουργεί ανεξάρτητα από τις εκάστοτε καλλιτεχνικές δραστηριότητες.



Διαβάστε το τελευταίο τεύχος

Metropolis Ιούλιος 2016

M appΣελίδα του app →

m.app
  • Κατεβάστε το app
  • App Store
  • Google Play
  • Windows Phone Store

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε όλα τα τελευταία άρθρα