Η Πατησίων ζει και έχει άποψη

Ενα έντυπο με βάση έναν δρόμο με μεγάλη ιστορία




Η Πατησίων ζει και ξεκινάει κάθε πρωί από την Ομόνοια διανύοντας 4,5 χιλιόμετρα μέχρι το τέρμα της, κοντά στον σταθμό του τρένου. Ενώνει πόλεις μέσα στην πόλη και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και τη στηρίζουν οικονομικά με τις επιχειρήσεις τους, τα καταστήματά τους και με το ότι ζουν σε αυτή.

Από την αρχή η ιδέα ήταν η «Η Πατησίων Ζει» να γίνει μία εφημερίδα που θα μιλάει απλά ελληνικά. Σοβαρή όταν χρειάζεται, χιουμοριστική πολύ συχνά και κυρίως με άποψη για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Να κρίνει, να προκρίνει, να κατηγορεί και να επιβραβεύει. Να ακούει, να ανταλλάσσει ιδέες, να υπολογίζει τις γνώμες των άλλων και πολλές φορές να τις προβάλλει. Ολα αυτά δεν είναι ένα εύκολο κομμάτι. Θέλει προσπάθεια, επιμονή και υπομονή.

Αυτό επιτεύχθηκε όταν εκείνοι που ζουν εδώ άρχισαν να δημιουργούν μία σχέση εμπιστοσύνης μαζί μας. Αρχισαν με τη δική τους πρωτοβουλία να συμμετέχουν, να προτείνουν, να κρίνουν. Οι άνθρωποι της γειτονιάς αγκάλιασαν αμέσως αυτή την πρωτοβουλία, ίσως γιατί η περιοχή χρειαζόταν κάτι για να «ανέβει».

Η εφημερίδα κινήθηκε πάνω στη βασική ιδέα μας πως Αθήνα είναι όλη η πόλη. Η Κυψέλη, τα Πατήσια, τα Εξάρχεια, το Γαλάτσι δεν είναι συνοικίες. Είναι πόλεις μέσα στην πόλη.

Κάποιος έγραψε ότι είμαστε το μοναδικό έντυπο που έχει στηθεί με βάση έναν δρόμο, μία λεωφόρο. Για εμάς η Πατησίων είναι ο δρόμος με μεγάλη ιστορία, ιστορικά κτίρια, ιδιαιτερότητες και πολιτισμό. Είναι ο δρόμος που βλέπει την Ακρόπολη! Στην αρχή μας έλεγαν πως δεν είναι ωραίος σαν τίτλος εφημερίδας. Πως έχει τρεις συλλαβές και άρα δεν μένει ή κουράζει, πως είναι υπεραισιόδοξος. Εμάς μας άρεσε γιατί ήταν κάτι καθαρό, απλό και έντονο. Οταν ένας δημοσιογράφος, άγνωστος σε μας, έγραψε για την εφημερίδα μας, ονόμασε ως το «γέννημα θρέμμα της κρίσης». Και είχε δίκιο. Από το editorial του πρώτου τεύχους λέμε: «Θέλουμε να κάνουμε γνωστή την ύπαρξη ενός δυναμικού κομματιού, που ζει, εργάζεται, περπατάει στους δρόμους. Ενα δυναμικό κομμάτι, όχι τόσο οικονομικά, όσο σαν αντίληψη και άποψη. Εμείς λέμε πως η ζωή συνεχίζεται, πιο δύσκολη και αγχωμένη, πιο περίεργη και πιεσμένη, αλλά συνεχίζεται». Και σε ένα από τα επόμενα φύλλα προσθέτουμε: «Η Πατησίων συνεχίζει τη ροή της, μαγαζιά ανοίγουν και κλείνουν, άνθρωποι χαμογελούν και απελπίζονται, προχωράνε και σταματάνε. Το τρόλεϊ με τον αριθμό 3 συνεχίζει, εδώ και δεκαετίες να κάνει το ίδιο δρομολόγιο, με τον ίδιο αριθμό… Το τρόλεϊ αντέχει, εμείς δεν θα αντέξουμε;».

Τα θέματα

Η αλήθεια είναι πως στην αρχή υπήρχε ένα άγχος. Μήπως τελειώσει γρήγορα ο κύκλος… Θα μπορούσε το έντυπο να παρουσιάζει συνεχώς θέματα, αφιερώματα και κείμενα ή μετά από λίγα τεύχη θα υπήρχε ένα στέρεμα που θα μας οδηγούσε σε επαναλήψεις ή αναπαραγωγές από το διαδίκτυο; Να το πούμε καθαρά πως η ίδια η ζωή, οι αναγνώστες, η κίνηση της πόλης και η επικαιρότητα μας τροφοδοτούν συνεχώς με τόσα πολλά ερεθίσματα και προτάσεις που αισθανόμαστε λίγοι και μικροί να ανταποκριθούμε. Δεν χρειάζεται τίποτε παραπάνω από το να ακούς, να βλέπεις και να σκέφτεσαι.

Η αλήθεια είναι πως αποφεύγουμε κάποιες κατηγορίες θεμάτων. Προτιμάμε να μπλέκουμε το παρελθόν με το μέλλον, να ξύνουμε λίγο την άσφαλτο για να βρούμε κάπως το παλιό χώμα. Θέλουμε αυτό το έντυπο να διαβάζεται, να είναι ωραίο εικαστικά και χρήσιμο. Να είναι κοντινό, οικείο και να ξαφνιάζει ευχάριστα.

Τα κείμενα γράφονται από εμάς και από δεκάδες φίλους και γνωστούς με μοναδικό κριτήριο να νιώθουν την ψυχή του εντύπου. Αλλοι είναι δημοσιογράφοι, άλλοι απλοί καθημερινοί άνθρωποι και άλλοι επιστήμονες. Ομως μέσα από τις σελίδες μας όλα αυτά ενώνονται και βγάζουν μία ψυχή, όχι μονολιθική και μονόπλευρη. Ακόμα θυμόμαστε κάτι που μας είπε ένας κύριος: «Αυτό που κάνετε είναι τίμιο και ειλικρινές… είναι σαν κάποιος να νοιάζεται για ’σένα».

Ο σχεδιασμός

Το ατελιέ πιέζεται πολύ. Δεν είναι εύκολο να δημιουργήσεις τόσες πολλές μακέτες, να σχεδιάσεις σελίδες με κείμενα, φωτογραφίες και αφιερώματα. Και στο τέλος αυτό που βγαίνει να το θεωρείς όμορφο, λειτουργικό και έξυπνο. Αλλά και αυτό είναι ένα στοίχημα που κάποιες φορές το κερδίζεις και κάποιες ίσως όχι. Ομως όταν ακούς καλά λόγια ή καταλαβαίνεις ότι πολύ απλά αρέσει, τότε ικανοποιείσαι. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να είσαι χωρίς να σε ξέρουν, κοντά σε κάποιους που το ξεφυλλίζουν και να ακούς καθαρά τη γνώμη τους, όχι φιλτραρισμένη, αλλά αυθόρμητη.

Σχέσεις

Θα ήταν δύσκολο να αντέξουμε εάν δεν υπήρχε η στήριξη από όλους αυτούς που διαφημίζονται στην εφημερίδα, που σε δύσκολες εποχές τη στηρίζουν. Μαζί τους χτίζουμε μία σχέση εμπιστοσύνης. Η «Πατησίων Ζει» δεν μπορεί να νοηθεί σαν μία εφημερίδα με 10 πανάκριβες καταχωρήσεις και lifestyle θέματα. Για μας είναι στοιχείο της ταυτότητάς μας η ύπαρξη των τοπικών μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και υπηρεσιών.

Δεν μπορούμε όμως να μην αναφερθούμε στα κορίτσια και τα αγόρια που μας βοηθούν στο μοίρασμα από το πρώτο τεύχος. Είναι το πρόσωπό μας και μας μεταφέρουν τη γνώμη του κόσμου. Και βέβαια σε όλους αυτούς που παίρνουν φύλλα και τα διακινούν σε φίλους και γνωστούς, που προτείνουν σε γνωστούς τους να διαφημιστούν στο έντυπο. Μας βοηθάνε όσο δεν φαντάζονται. Λοιπόν, ξέρουμε ελάχιστους από όλους όσους μας διαβάζουν. Χαμογελάμε σε όλους, είμαστε εδώ, ανοιχτοί σε ιδέες, προτάσεις και κριτικές.

Ομάδα «Η Πατησίων Ζει»



Διαβάστε το τελευταίο τεύχος

Metropolis Ιούλιος 2016

M appΣελίδα του app →

m.app
  • Κατεβάστε το app
  • App Store
  • Google Play
  • Windows Phone Store

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε όλα τα τελευταία άρθρα