Η δημοσιογράφος και ο νομπελίστας

Η Ρούλα Γεωργακοπούλου γράφει για την εμπειρία της από τη μετάφραση ενός βιβλίου του Νομπελίστα Πατρίκ Μοντιανό




Η γνωριμία μου με τη Ρούλα Γεωργακοπούλου κρατάει χρόνια. Εχουμε δουλέψει κιόλας -με διαφορά κάποιων ορόφων- στα ίδια «μαγαζιά», στον ΔΟΛ της εποχής της Χρήστου Λαδά για παράδειγμα.

Τα τελευταία χρόνια η γνωριμία μας ανανεώθηκε και απέκτησε νέο περιεχόμενο, ιδίως μετά και τη δική της «Πολυδούρη», τον θεατρικό μονόλογο που σημείωσε επιτυχία με πρωταγωνίστρια την Ιωάννα Παππά. Τα λέμε συχνά πυκνά στο Facebook, συναντιόμαστε σε παρουσιάσεις βιβλίων φίλων, σε πολιτικές συγκεντρώσεις και συναντήσεις παλαιών Ρηγάδων…

Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του βραβευμένου με Νόμπελ συγγραφέα Πατρίκ Μοντιανό. Στο εξώφυλλο της πολύ φροντισμένης έκδοσης με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη: η μετάφραση ήταν της Ρούλας Γεωργακοπούλου. Για όλους όσοι θα ήθελαν να το αναζητήσουν, πρόκειται για το βιβλίο «Για να μη χάνεσαι στη γειτονιά» (μετάφραση: Ρούλα Γεωργακοπούλου), εκδόσεις Πόλις.

Ζήτησα από τη φίλη μου να μου γράψει δύο λόγια με την ιδιότητα του μεταφραστή του νομπελίστα Μοντιανό. Η Ρούλα ανταποκρίθηκε και το κειμενάκι της έφθασε εγκαίρως: «Το βιβλίο εκδόθηκε στη Γαλλία ένα μόλις μήνα πριν ο συγγραφέας του τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2014. Ευκαιρία, νομίζω, να αναζητήσουμε και τα άλλα βιβλία του που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα χάρη στο αλάνθαστο κριτήριο ορισμένων Ελλήνων εκδοτών, όπως ο Νίκος Γκιώνης, και στο χάρισμα ορισμένων μεταφραστών, όπως ο Αχιλλέας Κυριακίδης.

»Μεταφράζοντας για πρώτη φορά στη ζωή μου έναν τόσο μεγάλο συγγραφέα, είχα μια βασική έγνοια. Να τον αποδώσω σωστά και όσο το δυνατόν υπέρ των δυο συμβαλλομένων μερών, δηλαδή του Μοντιανό και του Ελληνα αναγνώστη, χωρίς αβάντες υπέρ του μεταφραστή. Γιατί, κατά τη γνώμη μου, η λογοτεχνική μετάφραση είναι κυρίως υπόθεση επικοινωνίας μεταξύ δυο πολιτισμών. Η γαλλική λογοτεχνία είναι, νομίζω, η μόνη ‘εθνική λογοτεχνία’ που διατηρεί ακόμη το δικαίωμα να θεωρείται ‘οικουμενικής θεματολογίας’ κι ας μην έχει τη διεισδυτικότητα και τη δημοφιλία του αγγλοσαξονικού μυθιστορήματος, που -όσο να πεις- τη βροντοφωνάζει την εντοπιότητά του.

»Το Νόμπελ του Μοντιανό ελπίζω να διευκολύνει τα πράγματα και να κάνει πιο προσιτή στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό την καλή πλευρά της γαλλικής πεζογραφίας. Μια θαρραλέα πεζογραφία που καταφέρνει να κόψει δρόμο ανάμεσα στις πολλές ντόπιες μετριότητες και να διασώσει το κύρος της. Ο Πατρίκ Μοντιανό είναι ο πιο χαρισματικός εκφραστής της. Οχι μόνο γιατί στα έργα του υπάρχει χωνεμένη η ευρωπαϊκή ενοχή, αλλά γιατί καταφέρνει να πει την ίδια ιστορία με έναν ψίθυρο, με κάτι σαν νανούρισμα που σε ξυπνάει χωρίς να σε αποκόβει από τη βασιλική οδό του ασυνείδητου».



Διαβάστε το τελευταίο τεύχος

Metropolis Ιούλιος 2016

M appΣελίδα του app →

m.app
  • Κατεβάστε το app
  • App Store
  • Google Play
  • Windows Phone Store

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε όλα τα τελευταία άρθρα