Δαιμονισμένη… στρίγγλα

Η Κατερίνα Λέχου και ο Τάσος Ιορδανίδης ξεχνούν τις διακοπές και ανεβάζουν την πλέον δημοφιλή κωμωδία του Σαίξπηρ στο Αίθριο του Ελληνικού Κόσμου




Από τις 18 Ιουνίου θα μετρήσουν τις δυνάμεις τους στο όνομα του… έρωτα! Οι καλοκαιρινές διακοπές μοιάζουν φέτος με όνειρο θερινής νυκτός για την Κατερίνα Λέχου και τον Τάσο Ιορδανίδη. Αυτό όμως δεν φαίνεται να τους πειράζει καθόλου. Μοιάζουν και οι δύο ενθουσιασμένοι που πρωταγωνιστούν στην πλέον δημοφιλή και πολυπαιγμένη κωμωδία του Σαίξπηρ «Το ημέρωμα της στρίγγλας». Υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Φωτεινής Μπαξεβάνη και με έναν θίασο αξιώσεων στο πλευρό τους, η Κατερίνα και ο Τάσος θα ζωντανέψουν την αιώνια μάχη των δύο φύλων στο πεδίο του έρωτα σε μία φιλόδοξη θερινή παραγωγή που θα παρουσιαστεί όλο το καλοκαίρι στο Αίθριο του Ελληνικού Κόσμου.

lehou_iordanidis2

«Με ιντρίγκαρε πάντα η σχέση αυτών των δύο ηρώων, της Κατερίνας και του Πετρούκιου. Είναι ένα από τα πιο δυνατά love stories που υπάρχουν στην παγκόσμια λογοτεχνία και ήθελα να δοκιμάσω αυτή την πρόκληση. Να δω πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί μία σχέση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο τόσο ίδιους ήρωες και πώς θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ένας άνδρας μία τόσο δυναμική -και όχι μόνο για την εποχή που γράφτηκε το έργο- γυναίκα», μου εξηγεί ο Τάσος, ο οποίος έκανε και την επιλογή του έργου.

«Ακούγοντας τον τίτλο νομίζεις ότι η Κατερίνα είναι στρίγγλα. Θεωρώ όμως ότι η αλήθεια είναι στην αντίπερα όχθη», επισημαίνει η Κατερίνα και διευκρινίζει: «Εχει ενδυθεί αυτόν τον ρόλο γιατί είναι σχεδόν μία ‘ρομαντική’ φύση. Θέλει να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Δεν θέλει να την ξεπουλήσουν στον πρώτο τυχόντα και αντιστέκεται στην παράδοση της εποχής. Απλά το εξωτερικεύει με έναν πολύ άγριο τρόπο για να κερδίσει αυτό που επιθυμεί. Εγώ τη βλέπω με πολλή τρυφερότητα».

lehou_iordanidis3

Ο Τάσος απ’ την πλευρά του μοιάζει γοητευμένος από τον Πετρούκιο. «Υπάρχουν δύο ειδών ρόλοι. Αυτοί που πρέπει να τους σεβαστείς κι αυτοί που πρέπει να τους αγαπήσεις. Τον Πετρούκιο και τον έχω σεβαστεί και τον έχω αγαπήσει. Και τον έχω σεβαστεί πάρα πολύ για τη μοναδικότητά του. Μέσα σε μία κοινωνία που έχει δώσει μία συγκεκριμένη ταυτότητα σε έναν άνθρωπο, εκείνος δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη και ορμάει σε αυτό που όλοι αποφεύγουν. Ο Πετρούκιος κυνηγάει χίμαιρες», μου λέει.

Προσπαθώ να μάθω περισσότερα για την παράσταση. Στέκομαι σε μία φράση του δελτίου τύπου: «Η γνωστή ρομαντική κωμωδία του Σαίξπηρ αγγίζει τα όρια της φάρσας, αλλά και της παρωδίας ταινιών τρόμου». Μπερδεύομαι. «Παρωδία ταινιών τρόμου; Δηλαδή;» τους ρωτάω. «Η Φωτεινή έχει επιλέξει τη συνθήκη ότι η Κατερίνα δρα και αντιμετωπίζεται σε όλη την πόλη της Πάντοβα σαν δαιμονισμένη. Ακόμα και ο πατέρας της έτσι την αντιμετωπίζει. Κι έρχεται ο Πετρούκιος, ο οποίος δεν μασάει, για να το πω λαϊκά». μου εξηγεί ο Τάσος.

Η Κατερίνα πάλι το θέτει κάπως διαφορετικά. «Εμένα δεν μου αρέσει ο όρος ‘παρωδία ταινιών τρόμου’. Θα έλεγα ότι έχουμε να κάνουμε με ένα ανέβασμα του έργου με στοιχεία μαύρης κωμωδίας».

lehou_iordanidis4

«Πόσο επίκαιρη μπορεί να είναι σήμερα μία κωμωδία του Σαίξπηρ;» τους ρωτάω ελαφρώς προβοκατόρικα. Η Κατερίνα δεν συμφωνεί ότι τα δράματα του Σαίξπηρ είναι πιο σημαντικά από τις κωμωδίες. «Πιστεύω ότι στον πυρήνα όλων των έργων του Σαίξπηρ βρίσκεται το παιχνίδι της εξουσίας. Αυτός είναι ο κεντρικός μοχλός για να χτιστούν οι ιστορίες», μου τονίζει. «Αυτός ο Ουίλιαμ τα έχει πει όλα!» σχολιάζει παιχνιδιάρικα ο Τάσος. «Μαζί με τους τρεις τραγικούς έχει πει τα πάντα. Κι από εκεί και πέρα μετράει η ματιά του σκηνοθέτη σε κάθε παράσταση».

Κεφάλαιο έρωτας. «Ο έρωτας είναι ένα παιχνίδι εξουσίας. Ενα παιχνίδι ανταλλαγής βλεμμάτων, χαμόγελων. Μία μάχη για το ποιο βλέμμα και ποιο χαμόγελο θα υπερισχύσει», παρατηρεί ο Τάσος. «Το βλέπει λίγο αντρικά», μου λέει χαμογελώντας η Κατερίνα. «Εγώ θα έλεγα ότι είναι αγώνας να κερδηθούν οι ισορροπίες ανάμεσα στα δύο φύλα, που είναι τόσο διαφορετικά».

lehou_iordanidis5

«Φιλία ανάμεσα στα δύο φύλα μπορεί να υπάρξει; Δηλαδή ένας άντρας και μια γυναίκα μπορεί να είναι φίλοι ή πάντα θα κρύβεται κάτι ερωτικό από κάτω;» τους ρωτάω. Ο Τάσος μειδιά. «Είναι πονηρή η ερώτησή σου. Είμαστε παντρεμένοι και οι δύο», μου απαντά. Μας πιάνουν τα γέλια. Υστερα σοβαρεύει. «Ναι, μπορούν να είναι φίλοι».

Η Κατερίνα το αναλύει λίγο περισσότερο. «Δεν ξέρω πώς τον εννοεί ο καθένας τον ερωτισμό… Για εμένα το να μου αρέσει να κοιτάζω έναν άνθρωπο, να μυρίζω έναν άνθρωπο, να μου γελάει ένας άνθρωπος σημαίνει ερωτισμός. Αυτό μπορεί να μου συμβεί με έναν ηλικιωμένο άνθρωπο, με έναν άνθρωπο του ίδιου φύλου, με έναν οποιονδήποτε άνθρωπο».

Ενα από τα πολύ δυνατά χαρτιά της παράστασης είναι το όνομα του Θάνου Μικρούτσικου, ο οποίος υπογράφει τη μουσική. «Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;» αναρωτιέμαι. «Ηρθε και με είδε στην παράσταση που έπαιζα τον χειμώνα με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο. Είναι φίλοι. Πάντα ήθελα να υπάρξει ένας γερός και δυνατός συγκερασμός σε αυτό που λέμε θέατρο και μουσική. Κι αφού με ‘ενέκρινε’ ο κύριος Μικρούτσικος του έκανα και τη σχετική πρόταση. Και δέχτηκε», μου αποκαλύπτει ο Τάσος.

lehou_iordanidis6

lehou_iordanidis7

Το «Ημέρωμα της στρίγγλας» είναι ο πρώτος Σαίξπηρ που ανεβαίνει σε κεντρική θερινή σκηνή της Αθήνας εδώ και πολλά χρόνια. Από πέρυσι το καλοκαίρι τα θερινά θέατρα της πρωτεύουσας έχουν αρχίσει δειλά δειλά να δίνουν ξανά δυναμικό παρών. «Νομίζω είχαν λείψει πολύ από τον κόσμο. Υπάρχουν πολλοί πια που δεν μπορούν να φύγουν από την Αθήνα και να πάνε διακοπές και θέλουν να μπορούν να ψυχαγωγηθούν με μία καλή παράσταση», μου επισημαίνει ο Τάσος.

lehou_iordanidis8

«Υπάρχει πάντα χώρος για θέατρο», μου λένε και οι δύο, αν και δεν δηλώνουν το ίδιο αισιόδοξοι για τη θεατρική παιδεία των Ελλήνων. «Το θέμα είναι ο λόγος που πηγαίνει κανείς θέατρο. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν έχουμε καμία παιδεία όσον αφορά τις τέχνες. Κι αυτό το δείχνει ακόμα και το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο έχει ξεκάθαρα γυρισμένη την πλάτη του σε κάθε μορφή τέχνης. Μόνο η ιδιωτική πρωτοβουλία έχει συντηρήσει κάπως τα τελευταία χρόνια την έννοια τέχνη στην Ελλάδα. Το πράγμα σώζεται μόνο από την τρέλα κάποιων ανθρώπων που συνεχίζουν και κάνουν παραγωγές», σχολιάζει ο Τάσος.

lehou_iordanidis9

Και η Κατερίνα καταλήγει: «Δεν υπάρχει καλό υπόβαθρο έτοιμο να στηρίξει το θέατρο ή τις τέχνες γενικότερα. Κι αυτό συμβαίνει, γιατί κανείς δεν δίνει έμφαση για να υπάρξει κάτι τέτοιο. Ολα είναι νούμερα σε αυτή τη χώρα. Βλέπεις ειδήσεις και ακούς μόνο αριθμούς. Δεν ασχολείται κανείς με τη βάση του προβλήματος. Το γεγονός ότι είμαστε ένας απαίδευτος λαός».



Διαβάστε το τελευταίο τεύχος

Metropolis Ιούλιος 2016

M appΣελίδα του app →

m.app
  • Κατεβάστε το app
  • App Store
  • Google Play
  • Windows Phone Store

Newsletter

Εγγραφείτε στο Newsletter για να λαμβάνετε όλα τα τελευταία άρθρα